جرأت توفان

محمدرضا سرشار طی یادداشتی خاطره‌ای از دیدار رضا میركریمی- نویسنده و كارگردان سینما - با رهبر انقلاب را نقل كرده است:
 
حدود دو سال پیش، در سفری به مشهد، با آقای رضا میركریمی - نویسنده و كارگردان سینما - همراه شدیم. در راه، صحبت از ساده زیستی رهبر انقلاب - حضرت آیت‌الله خامنه‌ای - شد. آقای میركریمی خاطره‌ای از رهبر معظم انقلاب تعریف كرد كه بسیار جالب و روشنگر بود. به نظرم رسید بیان آن، برای دیگران نیز بتواند روشنگر برخی مطالب باشد.
 
آقای میركریمی می‌گفت(نقل به مضمون):
"هر وقت در جریان كار و زندگی زیاد به من فشار [روانی ] وارد می‌آید، در هر مرحله‌ای كه باشم، همه چیز را رها می‌كنم و - گاهی از همان سر كار - تلفنی به خانه می‌زنم و یك راست به فرودگاه می‌روم. همان جا بلیطی تهیه می‌كنم و عازم مشهد می‌شوم. آنجا زیارتی[و درد دلی] با امام رضا (ع) می‌كنم و آرام می‌شوم، و برمی‌گردم.
 
یك بار - در یكی از همین سفرها - توی هواپیما نشسته بودم و در خودم بودم كه دیدم در قسمت جلو هواپیما انگار وضعیت متفاوتی است. به این معنی كه، كسانی را می‌دیدم كه از جاهای مختلف هواپیما، یكی یكی به قسمت جلو می‌رفتند. آنجا كنار یكی از صندلی‌ها می‌نشستند. با شخصی كه روی آن صندلی نشسته بود چیزهایی می‌گفتند و می‌شنیدند. بعد، خوشحال و راضی، برمی‌گشتند و سر جایشان می‌نشستند.
 
كنجكاو شدم بدانم قضیه چیست. از یكی از كسانی كه از آنجا برمی‌گشت، موضوع را پرسیدم. گفت: كسی كه آنجا نشسته، مقام معظم رهبری است.
 
هم بسیار تعجب كردم و هم خوشحال شدم. به قسمت جلو هواپیما رفتم و از فردی كه معلوم بود محافظ است پرسیدم: می‌شود رفت، با آقا صحبت كرد؟ گفت: بله. قدری صبر كن تا كسی كه پهلوی آقاست، صحبتش تمام شود.
 
از فرصت استفاده كردم و پرسیدم: چرا آقا با پرواز عمومی به مشهد می‌روند؟! گفت: آقا فقط سفرهای رسمی دولتی را با پرواز اختصاصی می‌روند. سفرهای شخصی [كه عمدتا هم سفر زیارتی به مشهد است ] را مثل همه مردم، با پروازهای عمومی می‌روند.
 
پرسیدم: یعنی می‌روند برایشان بلیط هم می‌خرید؟! گفت: بله. مثل همه مسافرهای معمولی، برایشان بلیط می‌خرند. بدون اطلاع یا تشریفات خاص، می‌آیند سوار هواپیما می‌شوند و راهی می شوند. تازه توی هواپیماست كه خدمه پرواز و مسافران، متوجه حضور ایشان می‌شوند.
 
صبر كردم تا صحبت نفر قبلی تمام شد. جلو رفتم. خودم را معرفی كردم و .... "
با خود گفتم: از كسی كه عمری را به سادگی و با حداقل امكانات مادی زیسته و اكنون رهبری انقلابی‌ترین نظام‌های سیاسی - و البته مذهبی - جهان را بر عهده دارد، جز این همه ملاحظه و دقت در استفاده از بیت‌المال و قائل شدن مرز و تفاوت بین كار شخصی و كار حكومتی نیز انتظار نمی‌رود. كاش دیگر مسئولان نظام، خاصه آنان كه این لباس مقدس را - كه در حقیقت لباس رسول اكرم (ص) است - بر تن دارند هم، لااقل نصف ایشان، در رعایت مسائل مالی و امكانات بیت‌المال، خدا را در نظر می‌گرفتند و تقوا می‌ورزیدند.